Γράφει ο Νίκος Παναγοδημητρόπουλος
Δημήτρης Λιαντίνης (23 Ιουλίου 1942 – “εξαφανίστηκε” την 1η Ιουνίου 1998)…
ίσως ο σημαντικότερος συγγραφέας των τελευταίων αιώνων στην Ελλάδα.
Ένα Πνεύμα έξω και πέρα από τον Χρόνο.
Και οι τελευταίοι αιώνες στην Ελλάδα ανέδειξαν “Ιερά Τέρατα” του Λόγου…
Πόσο ασήμαντα μικροί είναι οι σύγχρονοι “γραφιάδες” του περιορισμένου λεξιλογίου για “like & share” από τις “μάζες του Facebook”, μπροστά στην Δύναμη του Λόγου του ΜΕΓΑΛΟΥ Δημήτρη Λιαντίνη…
Ένας ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ που εμπνέει μικρές προσπάθειες μικρών, ασήμαντων συγγραφέων, η Ενέργεια των κειμένων του οποίου μας εμπνέει να δημιουργήσουμε το δικό ΜΑΣ Μονοπάτι, τον δικό ΜΑΣ Δρόμο.
Αν στην ζωή σας πρέπει να διαβάσετε ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ βιβλίο…
να είναι το “Γκέμμα”.
“Κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν.
Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.
Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν.
Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
Έτσι, από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος.
Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το Ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού.
Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.
Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική ασθενής ισχυρή βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.
Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου.”
Δημήτρης Λιαντίνης, “Γκέμμα”
Η Λένα δεν είχε άλλη φωνή…
οι στεναγμοί και τα αλυχτίσματα γινόντουσαν ένα με φόντο το Πάθος…
Πάθος ικανό να τους αφανίσει και τους δύο…
αγκαλιά…
ενωμένους σε ένα ατέρμονο μεθύσι Ύπαρξης…
η ανάσα της χάθηκε στην κραυγή του…
η κραυγή του χάθηκε στο ρίγος που την διαπέρασε μόλις την άγγιξε…
ρίγος που ανασάλεψε το Είναι του σε μια παλλόμενη συγχορδία…
και την τράβηξε μαζί του σε μια Πτώση…
Πτώση Ανάδυσης σε άλλες καταστάσεις Ύπαρξης πρωτόγνωρες…
Μορφές που οι Σάρκες γίνονται Φως που λαμπυρίζει τρεμοσβήνοντας στο σκοτάδι των άστρων.
Την Στιγμή της Ένωσης…
Με έναν κοινό σπασμό μέσα σε αναφιλητά, η Λένα και ο Άλκης έφτασαν μαζί στην κορύφωση σε ένα μαγικό κρεσέντο οργασμού…
σαν ένας Κοσμικός Ποταμός να ρέει στο Είναι της, κάνοντάς την κοινωνό Άχραντων Μυστηρίων…
Ιερών Γάμων που δεν μπορούν να σπάσουν στον αιώνα τον άπαντα…
σε ένα κρεσέντο ταχυκαρδίας…
Θείας Μουσικής που ανταλλάσσουν οι δυο καρδιές…
τα δύο στήθη που λιώνουν το ένα μέσα στο άλλο ηδονικά.
Αιώνια…
από το μυθιστόρημα “Το Φιλί της Μέδουσας”.
Ένα μυθιστόρημα «Επιστημονικής Φαντασίας» για τα χρόνια της Κρίσης και την Μαύρη Σκιά που έχει βυθίσει τον πλανήτη Γη στο Σκοτάδι, με τελευταίο προπύργιο Αντίστασης την Κατεχόμενη Ελλάδα των Μνημονίων.
Όταν κλείσετε αυτό το βιβλίο, η Πραγματικότητα γύρω σας δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια…
ΕΣΕΙΣ δεν θα είστε ποτέ ξανά οι ίδιοι.
©2004-2026 Νικόλαος Σ. Παναγοδημητρόπουλος
Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Εκπαιδευτικός Σύμβουλος
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Νικόλαος Σ. Παναγοδημητρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Οκτωβρίου του 1972. Είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Ειδικός Εφαρμογών Πληροφορικής, καθηγητής Ξένων Γλωσσών και Εκπαιδευτής σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς της Γνώσης.
Όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο είναι νομικά κατοχυρωμένα και προστατεύονται από τον Νόμο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
Απαγορεύεται ρητώς η ολική ή μερική αναδημοσίευσή τους, χωρίς να αναφέρεται η Πηγή και το όνομα του συγγραφέα.